Koçluğun hep motive eden, ayağa kaldıran, parlatan bir alan olduğu düşünülür. Sanki koçluk alan biri her zaman netleşir, hızlanır, güçlenir ve yoluna coşkuyla devam eder. Ama gerçek böyle değildir.

Bazen koçluk tam tersini yapar. İnsanı durdurur.

Durdurur çünkü artık aynı yerden itmenin bir anlamı kalmamıştır.
Durdurur çünkü beden, zihin ve kalp uzun süredir “devam” komutuyla çalışıyordur.
Durdurur çünkü kişi farkında olmadan çok fazla yük taşımıştır.

Koçluk, tam da bu noktada devreye girer.

Birçok danışanım bana şunu söyler:

• “Her şeyim var ama içimde bir yorgunluk var.”
• “Motivasyon videoları izliyorum ama hiçbir şey değişmiyor.”
• “Ben neden hâlâ böyle hissediyorum?”

Bu soruların cevabı çoğu zaman daha fazla hedef koymakta değil,
daha fazla aksiyon almakta değil,
daha güçlü olmaya çalışmakta değildir.

Bazen cevap şudur: Durmak.
Koçluk bazen insanın hızını keser.
Çünkü o hız artık kişiyi ileri götürmüyordur, sadece tüketiyordur.

Durgunluk, bir arıza değildir
Toplum bize durgunluğu sevmez. Yavaşlamayı tembellikle, sorgulamayı kararsızlıkla, durmayı geri kalmakla eş tutar.

Oysa koçluk bakışında durgunluk, bir problem değil; bir eşiktir.
Bu eşikte kişi şunu fark etmeye başlar:

• Ben neyi sırf alışkanlıktan yapıyorum?
• Ben gerçekten ne istiyorum?
• Benim için anlamlı olan hâlâ bu mu?

Bu soruların gelmesi rahatsız edicidir. Çünkü artık eski cevaplar yetmez. Ama işte tam burada dönüşüm başlar.

Koçluk, “hep iyi hissettirme” vaadi değildir
Koçluk bir sihirli değnek değildir. Her görüşmeden sonra “harikayım” demek zorunda değilsiniz.

Bazen bir görüşmeden sonra kişi şunu söyler: “Bugün netleşmedim ama içimde bir şey durdu.” Bu çok kıymetlidir.

Çünkü koçluk, insanın kendi iç sesini duyması için ortam yaratır. Ve o ses bazen şunu söyler:

• “Biraz dinlen.”
• “Bu yük sana ait değil.”
• “Bunu böyle yapmak zorunda değilsin.”

Koçluk, insanı parlatmadan önce sadeleştirir.

Güçlü olmak zorunda değilsiniz
Koçluk alanında da, hayatta da “güçlü olma” baskısı çok yüksektir. Oysa insanın her zaman güçlü olması gerekmez.

Bazen insanın yapması gereken tek şey şudur: Olduğu yerde durmak ve kendine dürüst olmak. Koçluk tam olarak bu alanı açar.

Ne olmak zorunda olduğunuzu değil, ne olmadığınızı fark ettirir.
Ne yapmanız gerektiğini değil, neyi artık yapmamanız gerektiğini gösterir.

Eğer şu anda yavaşladıysanız…
Bu bir geri gidiş olmayabilir. Bu, yön değişikliği olabilir.

Eğer son zamanlarda motivasyonunuz düştüyse,
aynı şeyleri yapmak istemiyorsanız,
“benim sorunum ne?” diye soruyorsanız…

Belki de sorun yoktur. Belki de bir dönüşüm başlamıştır.

Koçluk bazen insanı ayağa kaldırmaz. Önce oturtur. Sonra derin bir nefes aldırır. Ve ancak ondan sonra yeni yolu gösterir.

Eğer siz de böyle bir eşikteyseniz, bilin ki bu yolculukta yalnız değilsiniz.